Obrazy wojny silnie oddziałują na zbiorową wyobraźnię, meandrując pomiędzy stereotypem i powierzchownymi przekonaniami, medialnymi spektaklami, uwznioślającą mitologią a dokumentalną prawdą, raportującą to, co dzieje się na froncie codzienności okupowanych państw.
Między akceptacją, pasywną recepcją i zobojętnieniem wobec eskalujących konfliktów, a aktywistyczną postawą realnego protestu i zaangażowania wybranych środowisk, w świetle najnowszych badań społecznych chcemy zastanowić się nad zmianami zachodzącymi w sposobie konfrontowania się z wojną i jej wizualnym wymiarem, uwzględniając polityczne, historyczne, geograficzne i kulturowe tło.
Jak narracyjne przedstawienia wojny, ich publiczne kadrowanie i reprodukcja wpływają na naszą percepcję? „Choć obrazy wojny mają za zadanie zwerbować nas do jej prowadzenia, mają na nas wpływać także w inny sposób” pisała Judith Butler.
Wojna jako potencjalne zagrożenie, niszczycielska siła czy absurdalne instrumentarium destrukcji ukazujące kruchość ludzkiego życia, nieustająco wytwarza kalejdoskopy obrazów, którym warto przyjrzeć się bliżej. Ramy i scenariusze wojny pozornie nie ulegają zmianom, co istotne, zmienia się jednak ich społeczna recepcja.
W rozmowie udział wezmą: Edwin Bendyk, Agnieszka Lichnerowicz, Tomasz Szerszeń, Przemysław Wielgosz.