Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Dowiedz się więcej Rozumiem

Krystian Lupa

PERSONA. MARILYN

3h 10 min (z przerwą) | Scena im. G. Holoubka

Andy Warhol mówił o swoich filmach, że ich tematem i bohaterem jest osobowość – nie historia czy losy indywidualnego człowieka, lecz właśnie osobowość człowieka z całą jej niewyrażalnością – więc kiedy ma się człowieka jako obiekt – lepiej na niego patrzeć, niż o nim opowiadać. Trzy fantazje o trzech postaciach (Gurdżijew, Marilyn Monroe, Simone Weil) to próba pójścia tym śladem. Nie historie, lecz sytuacje, w których osobowość staje się widzialna i może również być punktem przecięcia z osobowością aktora, który wchodzi z nią w osobistą, wręcz intymną przygodę, w fantastyczny i ryzykowny eksperyment wymiany. Osobowość to nie tylko charakter osoby, to również jej ekstremalne marzenie, jej niespełniona, lecz potencjalna wersja, osobowość wreszcie to również autosugestia i autooszustwo, a również mit, jaki wybucha czasem wśród innych. Wszystkie trzy, tak różne od siebie, indywidua łączy pragnienie przekroczenia granic – choćby nawet trudno je było ze sobą porównać – to wizja transgresji jest jedna – odwiecznie ludzka. /Krystian Lupa/

fragment książki Michela Schneidera Marilyn, ostatnie seanse:
Santa Monica,
Franklin Street,
sierpień 1960
Podczas popołudniowego seansu Greenson zwrócił swej pacjentce uwagę, że nie mówi zbyt wiele o życiu seksualnym.
- Wie pan, panie doktorze, moje życie seksualne czy po prostu moje życie widzę jak źle zmontowane sekwencje filmowe. Mężczyzna w nie wkracza, działa, bierze mnie, potem traci. W kolejnej scenie ten sam mężczyzna – a czasem już inny – wchodzi po raz drugi, ale już bez tego uśmiechu, zmieniły się gesty, oświetlenie. Szklanka, którą ma w ręku, była przed chwilą pusta, a teraz jest do połowy pełna. Nasze spojrzenia znów się spotykają, lecz są całkiem inne. Minął czas, a my nie możemy się rozstać z dawnym wizerunkiem. Spotykając się po raz drugi, wierzymy oboje, że to nasza premiera.

PREMIERA 18 kwietnia 2009 r. 

fot. Katarzyna Pałetko

Twórcy

reżyseria, scenariusz i scenografia
Krystian Lupa
muzyka
Paweł Szymański
kostiumy
Piotr Skiba
projekcje video
Jan Przyłuski
fotografie
Katarzyna Pałetko
współpraca dramaturgiczna
Marcin Zawada
efekty specjalne
Piotr Krzyczmonik
produkcja
Małgorzata Cichulska
asystent reżysera
Katarzyna Kalwat
asystent scenografa
Jan Polivka
realizacja światła
Krzysztof Solczyński, Rafał Rudkowski
realizacja dźwięku
Piotr Mastalerski, Krzysztof Sierociński
 

Obsada

Sandra Korzeniak Marilyn
Katarzyna Figura Paula
Piotr Skiba Andre
Władysław Kowalski Greenson
Marcin Bosak Francesco
Henryk Niebudek Antropolog
Agnieszka Wosińska Salzman
Zbigniew W. Kaleta Wielki Mag
Agnieszka Roszkowska Caruso
Krzysztof Dracz Reżyser
Paweł Miśkiewicz Gabriel Baltazar
Andrzej Szeremeta, Marcin Tyrol Operatorzy
Adam Graczyk, Małgorzata Maślanka, Jolanta Olszewska Ćwiczący
Marek Lisik Operator wózka

muzycy
Magdalena Bojanowicz
wiolonczela
Anna Sikorzak-Olek harfa
Barbara Skoczyńska instrumenty perkusyjne
Dariusz Pogłud kontrabas
Krzysztof Zbijowski klarnet
Andrzej Brzoska reżyseria dźwięku


 

Najbliższe spektakle

Krytycy o spektaklu

Partnerzy

strony www strony www strony www strony www