Mariusz Benoit

(ur. 1950) Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Teatralnej i Telewizyjnej w Łodzi (1974). Aktor Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera, Teatru Narodowego, Teatru Rozmaitości w Warszawie.

Stworzył role w spektaklach m.in.
Zygmunta Hübnera (Buffalo Bill 1975, Lot nad kukułczym gniazdem 1977, Iwona księżniczka Burgunda 1983, Wrogowie 1984, Garderobiany 1986)
Jerzego Grzegorzewskiego (Francis Bacon, czyli... 1996, Noc listopadowa. Sceny dramatyczne 1997, Ślub 1998, Halka Spinoza 1998, Sędziowie 1999, Nowe Bloomusalem 1999, Wesele 2000, Operetka 2000)
Andrzeja Wajdy (Sprawa Dantona 1975, Panna Julia 1988, Romeo i Julia 1990
Krystiana Lupy (Stosunki Klary 2003)
Rudolfa Zioło (Psie serce 1988, Wujaszek Wania 1989, Oni 1992, Wariacje Goldbergowskie 1994)

Zagrał w filmach m.in. Kazimierza Kutza (Śmierć jak kromka chleba 1994), Piotra Szulkina (O-bi, O-ba. Koniec cywilizacji 1984, Ga Ga. Chwała bohaterom 1995).

W Teatrze Telewizji współpracował m.in. z
Zygmuntem Hübnerem (Trylogia ponownych spotkań 1981, Iwona, księżniczka Burgunda 1987)
Gustawem Holoubkiem (Na dnie 1994)
Krzysztofem Kieślowskim (Kartoteka 1979)
Janem Englertem (Irydion 1982, Księżyc świeci nieszczęśliwym 1988, Miesiąć na wsi 1993, Kordian 1994, Iwanow 1996, Mirandolina 1996, Dziady 1997, Nauka o barwach 2001)

Wyreżyserował Miłość i gniew Johna Osborne’a w Teatrze Powszechnym (1994) oraz dyplomy Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza. Stworzył wiele wybitnych ról w Teatrze Polskiego Radia, za które zdobył m.in. Nagrodę Teatru Polskiego Radia Wielki Splendor za wybitne kreacje w słuchowiskach.

Jest profesorem nadzwyczajnym Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, wykłada od 1981 roku.

W 1998 roku otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi, w 1996 – odznaczenie Zasłużony Działacz Kultury. W 1980 roku otrzymał wyróżnienie na XX Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za rolę Tartuffe’a w Świętoszku w reż. Marcela Kochańczyka, w 1984 – nagrodę za rolę w spektaklu Nikiformy  w reż. Piotra Cieślaka na 24. Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu; na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych otrzymał nagrody za rolę w Psim sercu (1989) oraz w Onych (1993). W 1999 został uhonorowany nagrodą im. Aleksandra Zelwerowicza przyznawaną przez miesięcznik „Teatr” za rolę Władzia w Ślubie w reż. Jerzego Grzegorzewskiego.

W zespole Teatru Dramatycznego od 2009 roku. Tu zagrał w spektaklach:
Peer Gynt. Szkice z dramatu Henryka Ibsena (Peer), reż. Paweł Miśkiewicz, 2007
Całopalenie/Das letzte Feuer (Rabe Kruk), reż. Paweł Miśkiewicz, 2009
Wilk (Kapitan), reż. Marcin Liber, 2009
Don Kiszot (Filip II), reż Maciej Podstawny, 2010
Plac Apokalipsa (Kucharz), reż. Michael Marmarinos, 2010
Klub Polski, reż. Paweł Miśkiewicz, 2010