fot. Jan Zamoyski
fot. Jan Zamoyski
fot. Jan Zamoyski
fot. Jan Zamoyski
Małgorzata Niemirska
(ur. 1947) Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1969). Aktorka Teatru Studio w Warszawie.
Zagrała w spektaklach m.in. Jerzego Grzegorzewskiego (Parawany 1982, Pułapka 1984, Powolne ciemnienie malowideł 1985, Opera za trzy grosze 1986, Usta milczą 1988), Marka Walczewskiego (Korsarz 1976, 1980, Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata… 1983, Kochany kłamca 1987, Katarzyna II 1989, Za rok o tej samej porze 1992).
W Teatrze Telewizji współpracowała m.in. z Gustawem Holoubkiem (Na dnie 1994), Aleksandrem Bardinim (Pan generał 1970), Olgą Lipińską (Godziny szczytu 1970, (Widzenia miłosne 1971), Agnieszką Glińską (Nieobecny 2001), Filipem Bajonem (Upiór 1994), Januszem Majewskim (Krzesło w szczerym polu 1970, Wspólniczka 1973).
Stworzyła role filmowe w obrazach m.in. Andrzeja Kijowskiego (Indeks 1981), Jerzego Kawalerowicza (Spotkanie na Atlantyku 1980), Zbigniewa Kuźmińskiego (Okolice spokojnego morza 1981), Łukasza Barczyka (Patrzę na Ciebie Marysiu 1999).
W 1979 roku została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi.
W zespole Teatru Dramatycznego w latach 1969 – 1982 oraz od 1994 roku. Tu zagrała w spektaklach:
Marchołt gruby a sprośny (Królewna), reż. Ludwik René, 1970
Kochanek (Sara), reż. Jan Bratkowski, 1970
Zemsta (Klara), reż. Gustaw Holoubek, 1979
Iskrą tylko (Natalia), reż. Maciej Englert, 1971
Król Mięsopust (Kasia), reż. Jan Bratkowski, 1971
Czerwona magia (Sybilla), reż. Piotr Piaskowski, 1972
Photo Finisch (Alicja), reż. Ludwik René, 1972
Elektra (Agata), reż. Kazimierz Dejmek, 1973
Iwona księżniczka Burgunda (Iza), reż. Ludwik René, 1975
Przyjdzie na pewno (Pearl), reż. Jerzy Antczak, 1976
Korsarz (Arlette), reż. Maciej Domański, Marek Walczewski, 1976
Kubuś Fatalista (Joanna, Pani de la Pomerage, Pani Małgosia), reż. Witold Zatorski, 1976
Zabobon czyli Krakowiacy i Górale (Dorota), reż. Witold Zatorski, 1977
Noc listopadowa (Nike Napoleonidów), reż. Maciej Prus, 1978
Mizantrop (Telimena), reż. Witold Zatorski, 1980
Łunin czyli śmierć Kubusia Fatalisty (Ona), reż. Piotr Cieślak, 1981
Biedaczek vel Tartufe (Elmira Orgon), reż. Marek Walczewski, 1981
Szaleństwo Jerzego III (Królowa Charlotte), reż. Filip Bajon, 1994
Szkarłatna wyspa Betsy, reż. Piotr Cieślak, 1995
Ptaszek Zielonopióry Smeraldina, reż. Piotr Cieplak, 1996
Ildefonsjada, reż. Piotr Cieślak, 1996
Adam Mickiewicz śmieszy tumani przestrasza, reż. Piotr Cieślak, 1998
Opera żebracza Diana, reż. Piotr Cieślak, 1999
Auslöschung – Wymazywanie (Ciotka z Titsee), reż. Krystian Lupa, 2001
Pamięć wody VI, reż. Agnieszka Glińska, 2002
Wiara, nadzieja, miłość (Radczyni), reż. Grażyna Kania, 2005
Borys Godunow (Płaczka), reż. Andriej Moguczij, 2008
Don Kiszot (Babcia Lol), reż. Maciej Podstawny, 2010
Krety i rajskie ptaki, reż. Maciej Podstawny, 2011