Spotkania filmowe w Loży Stalina
prowadząca: Karolina Kosińska

Migracje zawsze wiążą się z wędrówką i przekraczaniem granic – granic oddzielających znane od nieznanego, obce od bliskiego, to, co wewnętrzne od tego, co zewnętrzne. Migrujemy nieustannie, a każda z takich podróży zmienia naszą tożsamość. Wspólnym tematem filmów pokazywanych podczas spotkań filmowych w Loży Stalina jest zderzenie owych starych i nowych, znanych i odmiennych tożsamości, przekraczanie – dobrowolne lub wymuszone – granic kultur, światów, płci, seksualności, ustalonych form i norm, pokonywanie i oswajanie obcości, a także sam proces jej ustanawiania. Doświadczenie przejścia rodzi się nie tylko wtedy, gdy my wchodzimy w obcy dla nas świat, ale i gdy to, co inne, wdziera się w naszą rzeczywistość.

Owo przekroczenie tożsamości znajduje swój wyraz także na gruncie kina i samego obrazu filmowego. Łączenie, przełamywanie i rozsadzanie konwencji gatunkowych, wykuwanie nowych estetyk i stylistyk mają na celu wybicie widza z jego przyzwyczajeń, pobudzenie jego wyobraźni. Obcowanie z kinem to także wędrówka. Każdy z pokazywanych przez nas filmów jest na swój sposób subwersywny, a wywrotowość ta ujawnia się na różnych poziomach: albo w radykalnej formie, albo w niepokojącej fabule ukrytej w klasycznej narracji czy gatunku. Czasem bezpośrednim motorem fabuły jest sama obcość, wygnanie, zderzenie, transgresja. Istotą każdego z tych filmów jest wędrówka – nasza podróż do innego świata albo wtargnięcie odmienności w znaną, oswojoną już rzeczywistość. (Karolina Kosińska)