z wykorzystaniem fragmentów twórczości Ka-tzetnika (w tłumaczeniu Agnieszki Olek); w wykonaniu Noama Ben Azara

reżyseria: Lilach Dekel-Avneri
scenografia, reżyseria świateł, wideo: Iris Mualem
dramaturgia, asystentka reżyserki: Liat Fassberg
produkcja i edycja wideo: Nimrod Tzin
montaż wideo: Wojtek Kaniewski
dźwięk: Ipek Ipekcioglu
kostiumy: grupa MIXER
tłumaczenie scenariusza na hebrajski: Anat Zeidman
tłumaczenie scenariusza na angielski: Mark Bence, Artur Zapałowski
opracowanie scenariusza: zespół
asystentka reżyserki: Agnieszka Nasierowska
asystentka scenografki: Katarzyna Maksymowicz, Aleksandra Lewoń
realizacja multimediów: Dariusz Kraszewski
realizacja światła: Rafał Rudkowski
realizacja dźwięku: Krzysztof Sierociński
sufler: Magdalena Jaracz
inspicjent: Tomasz Karolak
produkcja: Sławomir Adamko
występują: Noam Ben Azar (gościnnie), Klara Bielawka, Krzysztof Dracz, Lani Shahaff (gościnnie), Alona Szostak (gościnnie) oraz Wojtek Kaniewski (operator kamery)

Muranooo to nieistniejąca kraina na uboczu czasów i przestrzeni. Utkana z szeptów i jęków zjaw zamieszkujących muranowskie kamienice i nawiedzających ciała lokatorów pamiętających wojnę. Jej obecność jest ledwo wyczuwalna pod powierzchnią pozornie tylko zabliźnionych wojennych ran. Muranooo jest bowiem ojczyzną uwięzionych pod murami getta warszawskich duchów czekających na egzorcyzmy, które mogłyby je wyzwolić.
Nie-tak-sentymentalną podróż do tego – pogrążonego w kakofonii znanych i obcych wyobrażeń, słów i dźwięków – świata odbędzie polsko-izraelsko-niemiecka grupa artystów. Nakładając na siebie różne języki, przywołując bliskie i odległe czasy, czy zderzając znajome i nierozpoznawalne obrazy, twórcy zapytają o granice naszej pamięci; o to, w jaki sposób z kolażu dostarczanych nam przez media bodźców każdy z nas tworzy własną historię, a także jak dzisiaj nasza wspólna, choć zarazem odmienna, polsko-żydowska przeszłość może kształtować dialog międzykulturowy.

Spektakl powstał we współpracy z Cameri Theater, Itim Theatre Ensemble, Ambasadą Izraela w Polsce, Instytutem Adama Mickiewicza oraz Goethe-Institut.

Prapremiera spektaklu odbyła się 17 czerwca 2011 w ramach projektu Walka Czarnucha z Europą.

Recenzje:
Joanna Derkaczew „Gazeta Wyborcza”
„[...] Muranooo [...] to propozycja oczyszczenia opowieści o Polsce z frazesów, szlagwortów, skrótów myślowych i zwykłych bzdur. Sylwia Chutnik zainspirowana licznymi «doniesieniami o duchach» straszących ponoć na wzniesionym z gruzobetonu Muranowie sprawdziła, jak te relacje mają się do innych absurdalnych polskich lęków związanych z Żydami. Czy o żydowskich zjawach stukających garnkami po nocach opowiadają ci sami ludzie, którzy wcześniej nasłuchali się o «macy z dzieci», «żydowskich skarbach», «żydowskim brudzie i lenistwie»? Czego łatwiej się pozbyć: zjawy z mieszkania czy niedorzecznych skojarzeń z głowy? […] Dziecięcy absurd tego scenariusza izraelska reżyserka Lilach Dekel-Avneri uzupełniła estetyczną nonszalancją. Prolog ustawiła na wzór typowego lewicującego teatru niemieckiego – z gęstymi, poszarpanymi monologami, strojami z lumpeksu a la lata 70. i choreografią do Tanze samba mit mir. Później dzieje się już tylko cała reszta rzeczy możliwych w teatrze: wiersze i projekcje, interakcja z publicznością i symulacja gry komputerowej, krav maga i porady kulinarne, sceny podniosłe, infantylne i kiczowate”. (czytaj całość)