Repertuar

Repertuar w pdf

Newsletter

Teatr Dramatyczny online

Poleć stronę znajomym
X

Poleć stronę

Wyślij

Wiadomość została wysłana. Dziękujemy!

Proszę czekać...

Wystąpił błąd. Spróbuj ponownie za kilka minut.

fot. Paweł Eibel
na zdjęciu: Waldemar Barwiński, Maciej Nawrocki, Paweł Tomaszewski, Klara Bielawka, Michał Podsiadło.

fot. Paweł Eibel
na zdjęciu: Paweł Tomaszewski, Mikołaj Symkowski

fot. Paweł Eibel
na zdjęciu: Natalia Kalita, Klara Bielawka

fot. Paweł Eibel
na zdjęciu: Klara Bielawka

 

fot. Paweł Eibel
na zdjęciu: Maciej Nawrocki

fot. Paweł Eibel
na zdjęciu: Paweł Tomaszewski

proj. Paweł Nowicki

Bańka mydlana

Miejsce: Mała Scena
Premiera: 2010-05-16
Daty pokazu:
Ceny: strefa A: 35 / 25 / 18 zł, strefa B: w: 17 / 10 zł


fot. Paweł Eibel


Bańka mydlana
na podstawie Eytana Foxa i Gala Uchovskiego w tłumaczeniu Jana Burzyńskiego

reżyseria i adaptacja scenariusza: Andrzej Pakuła
dramaturgia i adaptacja scenariusza: Jan Burzyński
scenografia i współpraca reżyserska: Agata Baumgart
realizacja projekcji: Wojciech Kaniewski, Tymon Kowalski, Dominik Pałgan
muzyka: Bartosz Borowiec, Jan Burzyński, Bartosz Kaputa
realizacja dźwięku: Dariusz Kamiński
realizacja światła: Tomasz Burzyński
realizacja  multimediów: Dariusz Kraszewski

występują:
Ahal – Klara Bielawka
Noam – Paweł Tomaszewski
Alon – Maciej Nawrocki
Dziennikarka, Fatima, Dafi – Natalia Kalita
Sharon, Shaul, Dziennikarz, Dowódca – Michał Podsiadło
Golan, Jihad – Waldemar Bariwński
Ashraf – Mikołaj Smykowski

Czas trwania: 90 minut

Bańka mydlana to historia trojki przyjaciół, młodych mieszkańców Tel Awiwu, dla których media elektroniczne stały się podstawowym środkiem kształtowania egzystencji i kanalizowania własnego doświadczenia politycznego. Noam, Alon i Ahal próbują żyć w oderwaniu od realnej polityki, tworzyć odrębną rzeczywistość w świecie pogrążonym w permanentnym konflikcie cywilizacyjnym. Odczuwają silną potrzebę zaangażowania politycznego, a zarazem doskonale zdają sobie sprawę z nieskuteczności i jałowości wszelkich form takiego zaangażowania oferowanych przez świat, w którym żyją – świat konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Mają kłopoty z doświadczaniem, ponieważ czują, że wszystko to, co narzucono im jako „prawdziwy” sposób doświadczenia, jest zwyczajnie sztuczne i nie przystaje do ich wrażliwości. Pojawienie się w życiu Noama i jego przyjaciół Ashrafa – młodego Palestyńczyka, gwałtownie zderza i splata ze sobą dwa światy, które za wszelką cenę próbowali rozdzielić: świat polityki i świat prywatny.
Bańka mydlana przygotowana przez Korporację Teatralną to współczesny spektakl o miłości i polityce w czasach triumfu popkultury.

Bańka mydlana to koprodukcja Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy im. G. Holoubka i Korporacji Teatralnej w ramach projektu MŁODA SCENA.

Korporacja Teatralna powstała w 2004 roku w Poznaniu z inicjatywy Andrzeja Pakuły. Celem grupy było stworzenie teatru opartego na aktywności ludzi młodych (zarówno jako twórców, jak i widzów). Teatr miał być alternatywą dla istniejących w Poznaniu teatrów dramatycznych. Jednym z najważniejszych zadań zespołu jest popularyzacja teatru jako wciąż żywej, a tym samym gotowej do autentycznej dyskusji o współczesności dziedziny sztuki. W ciągu kilku lat Korporacja Teatralna stała się sprawnie funkcjonującą formacją artystyczną zrzeszającą młodych twórców teatralnych i adeptów sztuk wizualnych, od 2008 roku działającą również w Warszawie. Pragnie stworzyć teatr, który będzie pomostem dla wymiany myśli i doświadczeń pomiędzy tymi dwoma miastami, ale także teatr, w którym myślenie o mieście jako źródle inspiracji będzie miało charakter globalny zamiast najczęściej praktykowanego charakteru lokalnego.

Recenzje:
Joanna Derkaczew, „Gazeta Wyborcza”
Autorzy wykorzystują w spektaklu niemal wszystkie formy, jakimi posługują się oficjalne media i prywatni użytkownicy kamer. Konferencja, reportaż na żywo, debata, show. Ale też filmik, który można sobie nagrać po pijaku w toalecie i przesłać ukochanemu. Czy przez tę kumulację udało im się rozbroić medialną minę, rozbić szklaną pułapkę telewizyjnej iluzji? Czy tylko zrównali zakochanie z iluzją, umieszczając je na tym samym poziomie co propagandowy bełkot? Młodym odbiorcom przedstawienia może z pewnością posłużyć jako spojrzenie z dystansu na świat, w którym serfują, „otagowując" zdjęcia z imprez, zapisując się na portalach społecznościowych do grup „zbierzmy 100 podpisów, a skończy się wojna w Kambodży". Projekt nie wyczerpuje tematu, nie jest „głosem w sprawie" ani manifestem pokolenia dwudziestolatków. Daje jednak wgląd w to, jak żyją. Jak patrzą. Co jest dla nich oczywistością i środowiskiem naturalnym. (czytaj całość)