TARANTULA

Tragedia sferyczna w trzech aktach wg Kurki wodnej, Gyubala Wahazara, Szewców, Matki, W małym dworku Stanisława Ignacego Witkiewicza

 

Dyplom Studentów kierunku aktorskiego

Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku

Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie

 

 

Scenariusz i reżyseria: Marcin Bartnikowski
Scenografia i kostiumy: Monika Nyckowska
Muzyka: Spider Demon Massacre
Praca nad słowem i głosem: Ewa Gajewska-Jasińska
Asystent reżysera: Agnieszka Turek (AT)

Obsada:

KURKA WODNA - ELŻBIETA FLAKE-PRAWACKA- Magdalena Dąbrowska
EDGAR WAŁPOR- Cezary Jabłoński
TADEUSZ FLAKE-PRAWACKI– Rafał Iwański
LIDIA BOCHNARZEWSKA, I, WIDMOWER, SZPICEL- Milena Kobylińska
KSIĘŻNA IRINA WSIEWOŁODOWNA ZBEREŹNICKA–PODBEREZKA– Izabela Zachowicz
OJCIEC –WOJCIECH WAŁPOR– Rafał Pietrzak
LADY ALICJA OF NEVERMORE – Małgorzata Rytel
DRAŃ – RYSZARD DE KORDOBA KORBOWSKI recte MACIEJ WIKTOŚ– Jakub Klimaszewski/Michał Karwowski ( V rok AT)
JANINA PARABLICHENKO– Agnieszka Turek
LEON WĘGORZEWSKI– Patryk Ołdziejewski
AFROSJA OPUPIEJKINA WĘGORZEWSKA– Helena Marczewska
GYUBAL WAHAZAR– Daniel Lasecki
DONNA SCABROSA MACABRESCU, II, TYPOWICZ– Zuzanna Łuczak
DONNA LUBRICA TERRAMON, III, EWADER, SZPICEL– Olimpia Bogusz
ŚWINTUSIA MACABRESCU– Urszula Mazur

 

- Artysta nie powinien okłamywać siebie i innych

- Artysta nie powinien kraść pomysłów innego artysty

- Artysta nie może zakochać się w innym artyście     

/Marina Abramovic/

 

W naszych oczach pęka ostatnie ogniwo końcowego kręgu współczesnej kultury i – być może – społecznych form życia... nie o to chodzi, że ten klasyczny ciemnogród zapadnie się wreszcie w nicość – nie warto tego żałować... ale upokarza nieznośnie świadomość, że jest się tylko bezradnym atomem wobec potwornego tętentu nowej historii

/Stanisław Ignacy Witkiewicz/

Rewolucja w sztuce i sztuka rewolucji to najgorętsze problemy w dramatach Witkacego. Ludzkość tworząca, kochająca, rzucająca się w wir nowych idei, spala się w tych szaleństwach. Być może to sztuka jest jedyną ochroną przed zezwierzęceniem. Być może radykalni artyści starają się wydestylować to co najcenniejsze w człowieku. Być może dziś jesteśmy już tym społeczeństwem owadów z przyszłości, o którym pisał Witkacy w początkach dwudziestego wielu.

Spektakl bierze udział w II edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zdjęcia ze spektaklu Bartek Warzecha


spoty

 

unia


 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.

© 2014 Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy
Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1, 00-901 Warszawa