.Marian Opania czyta "Mit narodzin"
.
.
19 grudn ia 2011 roku odbyło się czytanie w cyklu "Maska Jezus". Marian Opania przeczytał "Mit narodzin" (wg. Ewangelii Łukasza, Ewangelii Mateusza, Ewangelii Barnaby oraz apokryfu Pistis Sofia). W dyskusji po czytaniu wzięli udział prof. Tadeusz Bartoś oraz dr Zenon Waldemar Dudek.
.
Opowieści o narodzeniu Jezusa mają w sobie wiele magii. Pięćdziesiąt lat po śmierci Mistrza z Nazaretu autorzy ewangelii chcieli przedstawić jego uniwersalne znaczenie przy pomocy historii jego narodzin. Cudowne poczęcie, nadzwyczajne okoliczności urodzenia - to powtarzający się motyw opowieści o założycielach wielkich religii. Teksty Ewangelii pełne są symoliki religijnej, nawiązań to Biblii żydowskiej. To jeden z tropów ich interpretacji. Można je jednak czytać inaczej. Oryginalnym podejściem jest praca analityczna inspirowana dziełem Karla Gustawa Junga. Dr Zenon Dudek spróbuje w ten sposób przyjrzeć się tym historiom.

Tadeusz Bartoś o cyklu "Maska Jezus":

Jezus, taki jakim był historycznie, dziś już nie istnieje. I nie mamy do niego dostępu. Istnieją tylko słowa o nim, historie, opowieści. Czytając Nowy Testament zajmujemy się tym, co ludzie o nim mówili i myśleli, a nie tym, kim był. Nie ma go, zginął nagle ponad 2011 lat temu. Pozostał w pamięci pokoleń, odtwarzanej przez wieki. Podobnie rzecz ma się z każdą przeszłością – sami sobie ją tworzymy, układamy z rozmaitych strzępów informacji, niczym puzzle, na własną miarę, na własne potrzeby. W ten sposób myśli o przeszłości badacz. Nie znosi to jednak ludzkiej ciekawości pytającej o to kim był Jezus. By podążyć tym tropem konieczna jest najpierw rezygnacja (zawieszenie, reinterpretacja) chrześcijańskiego obrazu ponadczasowej obecności Jezusa-Boga: inaczej łatwo zapomnimy, że go już nie ma. Trzeba nam zdejmować (i być może zakładać z powrotem), jedną po drugiej, maski, nakładane w toku dziejów na niedostępny już na zawsze oryginał. Zresztą problem jest szerszy. Także uczniowie Jezusa nie mogli wiedzieć kim był. On sam o sobie nie mógł tego powiedzieć. Żaden człowiek , jeśli nie chce żyć w iluzji, nie może tego o sobie powiedzieć. Pozostają nam role, jakie w życiu odgrywamy, społeczne funkcje, podejmowane na podstawie tego, co o sobie myślimy, lub chcielibyśmy myśleć, co myślą o nas inni..Jaką rolę odgrywał Jezus? Jak rozumiał sam siebie? Jak inni rozumieli jego działania? Sam pytał uczniów: „Za kogo ludzie uważają syna człowieczego?”. To nasze pytania. Jego życie, publiczna działalność, trwająca dosyć krótko, wielu badaczy twierdzi, że około roku, zakończona gwałtownie wyrokiem i śmiercią – pozostawiła ślad w pamięci uczniów. Zbieg szeregu okoliczności doprowadził do przemiany grup Jezusowych w coraz bardziej znaczące sekty, aż do obecnej po krańce Cesarstwa, dominującej konfesji.  Nie sposób prześledzić całej tej historii.
.
Autorem koncepcji cyklu i jego prowadzącym jest Tadeusz Bartoś - filozof, profesor Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku. Opublikował m.in. „Ścieżki wolności”, „Wolność, równość, katolicyzm”, „Jan Paweł II. Analiza krytyczna”, „W poszukiwaniu mistrzów życia”, „Koniec prawdy absolutnej”. Prowadzi blog „Z punktu widzenia” –www.tadeuszbartos.blog.onet.pl.
.
Relacja z czytania
.
Organizacja w ramach projektu "Źródła w Laboratorium Dramatu" współfinansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

spoty

 

unia


 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.

© 2014 Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy
Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1, 00-901 Warszawa