"Kazanie na górze"
.
.
.

21 listopada 2011 roku w Teatrze Dramatycznym odbyło się czytanie "Kazania na górze" w cyklu "Maska Jezus". Czytał Jerzy Zelnik, w dyskusji po czytaniu wzięli udział prof. Tadeusz Bartoś i Wojciech Eichelberger.

..
Kazanie na górze uważane jest za fundamentalne przesłanie Jezusa z Nazaretu. Pełne paradoksalnych sformułowań, budzi niepokój. Uległość i bierność - tego ponoć uczy Jezus. Rygorystyczne przepisy, zupełnie nieżyciowe, można by dodać. A z drugiej strony jakaś unikalna wizja ludzkiego bytu, jako projekt, jako coś, co można pomyśleć, choć może nie bardzo da się to wcielić. To źródło chrześcijańskiej nauki Jezusa oddziaływało przez wieki na wiele sposobów. Także dziś budzi zainteresowanie. Podobieństwa odnajdujemy w innych religiach, choćby buddyzmie. Wyczuwam w tej nauce jakąś psychologiczną przenikliwość - a może tylko nam się tak wydaje. Będę o tym rozmawiał z Wojciechem Eichelbergerem, psychoterapeutą, buddystą. - mówi prof. Tadeusz Bartoś
.
Jezus, taki jakim był historycznie, dziś już nie istnieje. I nie mamy do niego dostępu. Istnieją tylko słowa o nim, historie, opowieści. Czytając Nowy Testament zajmujemy się tym, co ludzie o nim mówili i myśleli, a nie tym, kim był. Nie ma go, zginął nagle ponad 2011 lat temu. Pozostał w pamięci pokoleń, odtwarzanej przez wieki. Podobnie rzecz ma się z każdą przeszłością – sami sobie ją tworzymy, układamy z rozmaitych strzępów informacji, niczym puzzle, na własną miarę, na własne potrzeby (...) W ten sposób myśli o przeszłości badacz. Nie znosi to jednak ludzkiej ciekawości pytającej o to kim był Jezus. By podążyć tym tropem konieczna jest najpierw rezygnacja (zawieszenie, reinterpretacja) chrześcijańskiego obrazu ponadczasowej obecności Jezusa-Boga: inaczej łatwo zapomnimy, że go już nie ma. Trzeba nam zdejmować (i być może zakładać z powrotem), jedną po drugiej, maski, nakładane w toku dziejów na niedostępny już na zawsze oryginał. Zres ztą problem jest szerszy. Także uczniowie Jezusa nie mogli wiedzieć kim był. On sam o sobie nie mógł tego powiedzieć. Żaden człowiek , jeśli nie chce żyć w iluzji, nie może tego o sobie powiedzieć. Pozostają nam role, jakie w życiu odgrywamy, społeczne funkcje, podejmowane na podstawie tego, co o sobie myślimy, lub chcielibyśmy myśleć, co myślą o nas inni..Jaką rolę odgrywał Jezus? Jak rozumiał sam siebie? Jak inni rozumieli jego działania? Sa m pytał uczniów: „Za kogo ludzie uważają syna człowieczego?”. To nasze pytania. Jego życie, publiczna działalność, trwająca dosyć krótko, wielu badaczy twierdzi, że około roku, zakończona gwałtownie wyrokiem i śmiercią – pozostawiła ślad w pamięci uczniów. Zbieg szeregu okoliczności doprowadził do przemiany grup Jezusowych w coraz bardziej znaczące sekty, aż do obecnej po krańce Cesarstwa, dominującej konfesji.  Nie sposób prześledzić całej tej historii. /prof. Tadeusz Bartoś o cyklu/
.
Autorem koncepcji cyklu i jego prowadzącym jest Tadeusz Bartoś - filozof, profesor Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku. Opublikował m.in. „Ścieżki wolności”, „Wolność, równość, katolicyzm”, „Jan Paweł II. Analiza krytyczna”, „W poszukiwaniu mistrzów życia”, „Koniec prawdy absolutnej”. Prowadzi blog „Z punktu widzenia” – www.tadeuszbartos.blog.onet.pl.
.
Relacja z dyskusji
.
Organizacja w ramach projektu "Źródła w Laboratorium Dramatu" współfinansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


spoty

 

unia


 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.

© 2014 Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy
Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1, 00-901 Warszawa