Jon Fosse

"Matka i dziecko/Letni dzień"

.
.
Tłumaczenie: Halina Thylwe
Reżyseria: Izabella Cywińska
Scenografia: Jerzy Juk-Kowarski
Muzyka: Stanisław Radwan
Asystent reżysera: Ewa Słobodzianek
Inspicjent: Julian Potrzebny

.

 

„Matka i dziecko” („Mor og barn")

Matka i syn nie widzieli się od lat. Matka zostawiła syna pod opieka dziadków i wyjechała do Oslo, by robić karierę. Uciekła przed opresyjną matką, prowincją i protestancką tradycją. Syn skończył studia. Odwiedza matkę, by porozmawiać z nią o decyzji porzucenia go. Jak potoczy się ta rozmowa? Czy uda się odbudować zerwane więzi?    

Matka: Katarzyna Figura
Chłopak: Paweł Domagała
.
Letni dzień ("Ein sommars dag”)
Młoda Kobieta i Asle są małżeństwem, niedawno kupili piękny dom nad fiordem. Kobieta ma żal do męża, który spędza większość czasu na łódce. Podejrzewa, że jest to sposób ucieczki. Asle już w młodości żył w swoim świecie, nie udzielał się towarzysko, wychowywała go babcia, ojca nie znał, z matką nie utrzymywał kontaktu. Pewnego dnia kobieta czeka na odwiedziny przyjaciółki. Nie udaje jej się namówić męża, by dotrzymał im towarzystwa. Asle wypływa w morze i bardzo długo nie wraca…

Asle – Paweł Domagała
Starsza Kobieta – Halina Skoczyńska
Starsza Przyjaciółka – Małgorzata Zajączkowska
Młoda Kobieta – Monika Kwiatkowska
Młoda Przyjaciółka – Sylwia Zmitrowicz
Mężczyzna – Jan Pęczek
.
"Fosse pisze zrytmizowaną prozą, posługuje się przemiennie językiem wyrafinowanym i potocznym. Ta proza bez znaków przystankowych daje aktorom dużą wolność interpretacji intencji, równocześnie dyscyplinując ich rytmem. Można powiedzieć, że twórczość Fossego to – paradoksalnie - teatr rapsodyczny, wypełniony emocją. Autor mówiący o najgłębszych ludzkich namiętnościach w sposób tak oszczędny to dziś rzadkość w teatrze. Wydaje mi się, że ogromny wpływ na Fossego miał Bergman i jego obrazowanie, a w dalszej kolejności Ibsen z jego klimatami. Od Czechowa nauczył się niedopowiedzeń, ciszą potrafi czasem powiedzieć więcej niż słowami. U Fossego treść staje się formą, a forma treścią." - mówi Izabella Cywińska
.
Jon Fosse (ur. 1959) – norweski dramatopisarz, prozaik, poeta i eseista. Uznany za jednego z najciekawszych współczesnych dramatopisarzy europejskich. Napisał 25 dramatów, jako dramatopisarz debiutował w 1994 roku sztuką Og aldri skal vi skiljast („I nigdy się nie rozstaniemy”). Utwory Fossego przetłumaczono na przeszło 40 języków, a sztuki wystawiono na ponad 120 scenach świata.  Za twórczość dramatyczną otrzymał wiele nagród. Otrzymał wiele nagród, m.in. Nagrodę Ibsena (1996), Nordycką Nagrodę Dramatopisarską (2000) i Nagrodę Nestroy (2000). W 2002 roku został uznany za najlepszego autora zagranicznego przez niemiecki miesięcznik „Theater Heute”. The Daily Telegraph zaliczył go do 100 żyjących geniuszy. Fosse jest minimalistą słowa — jego postacie mówią oszczędnie. Fossego interesuje codzienność i samotność. Jego bohaterowie borykają się z emocjonalnym chłodem, nieumiejętnością tworzenia więzi międzyludzkich.
.
W języku polskim drukiem ukazało się do tej pory 9 sztuk Jona Fossego: w przekładzie Haliny Thylwe Dziecko („Dialog” 1997, nr 11), a także Matka i dziecko, Syn, Noc śpiewa piosenki oraz Odwiedziny (w tomie: Jon Fosse, Sztuki teatralne, ADiT, Sulejówek 2005), w przekładzie Elżbiety Frątczak-Nowotny Imię („Dialog” 2000, nr 1), Ładny letni dzień („Dialog” 2001, nr 5/6), Sen o jesieni („Dialog” 2003, nr 12) oraz Sen („Dialog” 2006, nr 10). O jego znaczeniu niemiecki tygodnik Die Woche napisał: „Na początku był Henryk Ibsen, następnie nie było nic, a teraz mamy Jona Fossego".

Prawa autorskie do dramatów Jona Fossego reprezentuje w Polsce Agencja Dramatu i Teatru (ADiT).
.
Zdjęcia Marcina Wegnera ze spektaklu:



wiadomości

 


więcej aktualności

 

 

unia


 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.

© 2014 Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy
Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1, 00-901 Warszawa