Historia Teatru Na Woli


Teatr Na Woli założony przez wielkiego aktora, Tadeusza Łomnickiego, otwarty został w styczniu 1976r. Do historii i legendy polskiego teatru przeszły przedstawienia: „Gdy rozum śpi” Antonio Buero Vallejo, „Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna” Ivo Bressana, „Życie Galileusza” Bertolta Brechta, „Do piachu” Tadeusza Różewicza, „Amadeusz” Petera Shaffera.

Repertuar obejmował zarówno klasykę, jak i utwory współczesne, dramaty i komedie - zawsze jednak drążące tematy ważne, trudne, często w tamtych czasach drażliwe politycznie. Ten repertuar, który współtworzyli znakomici reżyserzy - Wajda, Kutz, Polański - był, obok aktorstwa Łomnickiego, magnesem przyciągającym publiczność do Teatru Na Woli.

Łomnicki kierował Teatrem do lipca 1981r., żegnając się ze swoja sceną wstrząsającą kreacją Salieriego w Amadeuszu wyreżyserowanym przez Polańskiego (który w tym spektaklu zagrał Mozarta).

W latach 1981-1986 Teatr połączony był wspólną dyrekcją i zespołem z rozrywkową sceną Kwadrat. Po pożarze Teatru Narodowego (1985) przeznaczony na jego tymczasowa siedzibę, Teatr Na Woli reaktywowany został w r. 1990 pod kierownictwem Bogdana Augustyniaka i w sezonie 1992 - 93 przekształcony w jedną z pierwszych w Polsce scen impresaryjnych, samodzielnie wypracował nie stosowaną u nas dotąd formułę działania artystycznego i organizacyjnego, w której ważne miejsce zachowała jednak realizacja premier własnych. Spośród tych, które wystawiono w minionym 15-leciu, wymienić trzeba „Fedrę” Jeana Racine'a z Anną Chodakowską, „Cudu na Greenpoincie” Edwarda Redlińskiego, „Pierwszą młodość” Christiana Guidicellego z Anną Seniuk, „Cenę” Arthura Millera, „Panienkę z Tacny” Maria Vargasa Llosy z ostatnią wielką rolą Zofii Rysiówny, „Rozmowę w domu państwa Stein” Petera Hacksa z Teresą Budzisz-Krzyżanowską - wszystkie tytuły w reżyserii Augustyniaka, „Play Strindberg” Friedricha Dürrenmatta z Januszem Gajosem w reżyserii Andrzeja Łapickiego, „Królową i Szekspira” Esther Vilar z Niną Andrycz i ostatnią pracę Augustyniaka „Grace i Glorię” Toma Zieglera ze Stanisławą Celińską.

Od 1995 r. przy Teatrze Na Woli istnieje Studio Pantomimy, które powstało z inicjatywy wybitnego artysty tej sztuki Stefana Niedziałkowskiego, a obecnie kierowane jest przez Bartłomieja Ostapczuka.

Co sezon Teatr organizował dwa przeglądy teatralne - wiosną Małe Sztuki z Wielkimi Aktorami, w sierpniu - wakacyjne Komedie Lata, co roku w sierpniu odbywa się też Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu, początkowo pod artystyczną dyrekcją Niedziałkowskiego, a obecnie Ostapczuka.

Od lipca 2007 r. Teatrem kierował Maciej Kowalewski. W tym czasie zostały zrealizowane nastepujące spektakle: „Wyścig spermy” oraz „Bomba” Macieja Kowalewskiego w jego reżyserii, „Czerwony kapturek. Ostateczne starcie” Macieja Kowalewskiego w reżyserii Krzysztofa Adamskiego, „Ostatni Żyd w Europie” Tuvii Tenenboma w reżyserii Olgi Chajdas, „Oczy Brigitte Bardot” Remigiusza Grzeli w reżyserii Macieja Kowalewskiego, „Siostry Przytulanki” Marka Modzelewskiego w reżyserii Giovannego Castellanosa, „2084” Michała Siegoczyńskiego w jego reżyserii, „Kompozycja w błękicie” Ingmara Villqista w jego reżyserii, „Uwaga, złe psy!” Remigiusza Grzeli w reżyserii Michała Siegoczyńskiego, „Lipiec” Iwana Wyrypajewa w jego reżyserii oraz "Trzy siostrzyczki Trupki" autorstwa i w reżyserii Macieja Kowalewskiego.

Od 1 września 2010 r. Dyrektorem  Teatru Na Woli jest Tadeusz Słobodzianek.


spoty

 

unia

 

INSPEKTOR OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH
iod@teatrdramatyczny.pl

 


 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.

© 2014 Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy
Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1, 00-901 Warszawa