KUPIECKIE KONTRAKTY

Nasza wartość wynosi zero. Nasza wartość nie jest nasza. Straciliśmy pieniądze. Straciliśmy przyszłość. Zostało nam Wielkie Nic – lamentują bezosobowe postacie z komedii gospodarczej Elfriede Jelinek. Na podjętą przez nie litanię do współczesnych strategii ekonomicznych odpowiada publiczność, powtarzając skargę nieokreślonej masy upadłościowej. I tak widzowie oraz aktorzy łączą się w jedno ciało współczesnych konsumentów i kredytobiorców, których życie coraz silniej podlega dziś bezwzględnym prawom rynku.

I NIE BYŁO JUŻ NIKOGO

W Teatrze Dramatycznym trup będzie ścielił się gęsto. W upalne, letnie popołudnie na malowniczo położoną wyspę przybędzie bardzo wytworne towarzystwo, piękne damy i prawdziwi dżentelmeni. Wszyscy w stylowych kostiumach z epoki niezapomnianych lat 30. Intryga kryminalna, która wypłynęła spod mistrzowskiego pióra Agathy Christie, rozpocznie się, kiedy goście znajdą w swoich pokojach dziecinną rymowankę: „W upał dziesięć białych twarzy / Szeptało do siebie / Jedna wzniosła toast z cyjankiem / I zostało dziewięć / Nocą dziewięć białych twarzy / Grało mi na nosie / Gdy się rano obudzili / Już zostało osiem…”

SZCZĘŚLIWE DNI

Szczęśliwy dzień Winnie pełen jest absurdalnych, małych zdarzeń, codziennych, powtarzanych jak mantra rytuałów, które składają się na sens jej życia. Ich nawarstwianie z wolna zaczyna jednak przerażać, przysłania bohaterkę, dusi ją, niczym surrealistyczna forma, w której wkrótce zapada się po szyję. Pozornie bezwartościowe słowa stają się świadectwem z góry przegranej walki o istnienie.

KUPIECKIE KONTRAKTY

Nasza wartość wynosi zero. Nasza wartość nie jest nasza. Straciliśmy pieniądze. Straciliśmy przyszłość. Zostało nam Wielkie Nic – lamentują bezosobowe postacie z komedii gospodarczej Elfriede Jelinek. Na podjętą przez nie litanię do współczesnych strategii ekonomicznych odpowiada publiczność, powtarzając skargę nieokreślonej masy upadłościowej. I tak widzowie oraz aktorzy łączą się w jedno ciało współczesnych konsumentów i kredytobiorców, których życie coraz silniej podlega dziś bezwzględnym prawom rynku.

I NIE BYŁO JUŻ NIKOGO

W Teatrze Dramatycznym trup będzie ścielił się gęsto. W upalne, letnie popołudnie na malowniczo położoną wyspę przybędzie bardzo wytworne towarzystwo, piękne damy i prawdziwi dżentelmeni. Wszyscy w stylowych kostiumach z epoki niezapomnianych lat 30. Intryga kryminalna, która wypłynęła spod mistrzowskiego pióra Agathy Christie, rozpocznie się, kiedy goście znajdą w swoich pokojach dziecinną rymowankę: „W upał dziesięć białych twarzy / Szeptało do siebie / Jedna wzniosła toast z cyjankiem / I zostało dziewięć / Nocą dziewięć białych twarzy / Grało mi na nosie / Gdy się rano obudzili / Już zostało osiem…”

SZCZĘŚLIWE DNI

Szczęśliwy dzień Winnie pełen jest absurdalnych, małych zdarzeń, codziennych, powtarzanych jak mantra rytuałów, które składają się na sens jej życia. Ich nawarstwianie z wolna zaczyna jednak przerażać, przysłania bohaterkę, dusi ją, niczym surrealistyczna forma, w której wkrótce zapada się po szyję. Pozornie bezwartościowe słowa stają się świadectwem z góry przegranej walki o istnienie.

KUPIECKIE KONTRAKTY

Nasza wartość wynosi zero. Nasza wartość nie jest nasza. Straciliśmy pieniądze. Straciliśmy przyszłość. Zostało nam Wielkie Nic – lamentują bezosobowe postacie z komedii gospodarczej Elfriede Jelinek. Na podjętą przez nie litanię do współczesnych strategii ekonomicznych odpowiada publiczność, powtarzając skargę nieokreślonej masy upadłościowej. I tak widzowie oraz aktorzy łączą się w jedno ciało współczesnych konsumentów i kredytobiorców, których życie coraz silniej podlega dziś bezwzględnym prawom rynku.

I NIE BYŁO JUŻ NIKOGO

W Teatrze Dramatycznym trup będzie ścielił się gęsto. W upalne, letnie popołudnie na malowniczo położoną wyspę przybędzie bardzo wytworne towarzystwo, piękne damy i prawdziwi dżentelmeni. Wszyscy w stylowych kostiumach z epoki niezapomnianych lat 30. Intryga kryminalna, która wypłynęła spod mistrzowskiego pióra Agathy Christie, rozpocznie się, kiedy goście znajdą w swoich pokojach dziecinną rymowankę: „W upał dziesięć białych twarzy / Szeptało do siebie / Jedna wzniosła toast z cyjankiem / I zostało dziewięć / Nocą dziewięć białych twarzy / Grało mi na nosie / Gdy się rano obudzili / Już zostało osiem…”

PEER GYNT. SZKICE Z DRAMATU HENRYKA IBSENA

W spektaklu Pawła Miśkiewicza nie ma jednego Peera – postać rozpisana została na pięciu aktorów, każdy z nich ukazuje inną stronę jego osobowości. Tak rozbity Ibsenowski bohater oprowadza nas po historii swojego życia i swoich wyobrażeniach o świecie. Spektakl to nie tylko wędrówka w poszukiwaniu tożsamości postaci, to także intrygująca podróż po teatrze.

Mnemotechniki

Mnemotechniki to projekt międzypokoleniowy i międzyśrodowiskowy – do współpracy zaprosiłyśmy wychowanki zakładu poprawczego, seniorki, dziewczyny z liceów i blokowisk, młode raperki. Wspólnie tworzymy multimedialny, hiphopowy spektakl teatralny.

PEER GYNT. SZKICE Z DRAMATU HENRYKA IBSENA

W spektaklu Pawła Miśkiewicza nie ma jednego Peera – postać rozpisana została na pięciu aktorów, każdy z nich ukazuje inną stronę jego osobowości. Tak rozbity Ibsenowski bohater oprowadza nas po historii swojego życia i swoich wyobrażeniach o świecie. Spektakl to nie tylko wędrówka w poszukiwaniu tożsamości postaci, to także intrygująca podróż po teatrze.

Mnemotechniki

Mnemotechniki to projekt międzypokoleniowy i międzyśrodowiskowy – do współpracy zaprosiłyśmy wychowanki zakładu poprawczego, seniorki, dziewczyny z liceów i blokowisk, młode raperki. Wspólnie tworzymy multimedialny, hiphopowy spektakl teatralny.

Mnemotechniki

Mnemotechniki to projekt międzypokoleniowy i międzyśrodowiskowy – do współpracy zaprosiłyśmy wychowanki zakładu poprawczego, seniorki, dziewczyny z liceów i blokowisk, młode raperki. Wspólnie tworzymy multimedialny, hiphopowy spektakl teatralny.

ALINA NA ZACHÓD

„Nuda, nuda na przedmieściach” – codzienność wyrzuconych gdzieś na margines nowoczesności ludzi. Tom i jego matka mieszkają na nieczynnej stacji benzynowej przy mało uczęszczanej drodze krajowej na skraju dużego, dynamicznie rozwijającego się miasta. Jednak gdy pewnego dnia na stację, sprawiającą dotąd „wrażenie skamieliny umieszczonej pośrodku nowego osiedla”, podjeżdża biały Ford Mustang, rocznik '69, i kiedy wysiada z niego młoda piękna kobieta, Alina, realny czas zatrzymuje się i w bezbarwną codzienność przedmieścia wdziera się ekstatyczny żywioł. Teatralna scena zamienia się w groteskowo-absurdalny świat młodzieńczych fantazji, perwersyjnych pragnień, sentymentalnych zwierzeń, intymnych spotkań.

Mnemotechniki

Mnemotechniki to projekt międzypokoleniowy i międzyśrodowiskowy – do współpracy zaprosiłyśmy wychowanki zakładu poprawczego, seniorki, dziewczyny z liceów i blokowisk, młode raperki. Wspólnie tworzymy multimedialny, hiphopowy spektakl teatralny.

ALINA NA ZACHÓD

„Nuda, nuda na przedmieściach” – codzienność wyrzuconych gdzieś na margines nowoczesności ludzi. Tom i jego matka mieszkają na nieczynnej stacji benzynowej przy mało uczęszczanej drodze krajowej na skraju dużego, dynamicznie rozwijającego się miasta. Jednak gdy pewnego dnia na stację, sprawiającą dotąd „wrażenie skamieliny umieszczonej pośrodku nowego osiedla”, podjeżdża biały Ford Mustang, rocznik '69, i kiedy wysiada z niego młoda piękna kobieta, Alina, realny czas zatrzymuje się i w bezbarwną codzienność przedmieścia wdziera się ekstatyczny żywioł. Teatralna scena zamienia się w groteskowo-absurdalny świat młodzieńczych fantazji, perwersyjnych pragnień, sentymentalnych zwierzeń, intymnych spotkań.