Pierwsze recenzje książki Judith Butler Ramy wojny. Kiedy życie godne jest opłakiwania?, nowej książki z serii Teatru Dramatycznego:

Błażej Warkocki, Poza ramami, dwutygodnik.com
„[...] Podobno polska inteligencja miewała kiedyś swoje wspólne lektury. Podobno kiedyś czytała Kołakowskiego (to w czasach, których nie pamiętam). Później był, zdaje się, Bauman. Jestem przekonany, że dziś powinna to być Judith Butler. Ramy wojny to książka wybitna, intelektualnie i etycznie wymagająca, pozbawiona mielizn. Od poezji w Guantanamo, przez medialne reprezentacje Strefy Gazy po homofobiczne i antyislamskie sploty w nauczaniu Josepha Ratzingera (tworzące paralelę z niepisanymi założeniami francuskiej laickości). Butler w Ramach wojny pozostała w gruncie rzeczy wierna swojemu stałemu tematowi: ukrytej przemocy.” (czytaj całość)

Jan Borowicz, Żałoba jest polityczna, „Res Publica Nowa”
„[...] Przykład Butler pokazuje, że można być jedną z najbardziej znanych światowych intelektualistek i jednocześnie wchodzić w bardzo konkretną walkę polityczną [...]. Jak sama twierdzi, jako badaczka literatury jest fundamentalnie „schwytana w słowa”, przez co musi zajmować się polityką i będzie stale przypominać lewicy, że ma ona być pacyfistyczna i nigdy nie przestawać w przeciwstawianiu się przemocy.” (czytaj całość)

Aleksandra Kaniewska, Życie życiu nierówne, Instytut Obuwatelski
„[...] To ciekawe akademickie zaproszenie do debaty nad współczesną kulturą obrazkową, polityką i naszą rolą w oddzielaniu prawdy od medialnie zapośredniczonej rzeczywistości. W Ramach wojny Judith Butler zadaje więcej pytań, niż daje odpowiedzi. Ale to niekoniecznie musi być wada tej książki.” (czytaj całość)

Wojciech Orliński, Kto rządzi światem, czyli jak oprawiają nas w ramki, „Gazeta Wyborcza – Duży Format”
„Butler ma rację, że rządzą nami obrazki” (czytaj całość)